تایپوگرافی (نویسه نگاری) چیست و چگونگی تایپوگرافی انجام دهیم؟

تایپوگرافی (نویسه نگاری) چیست و چگونگی تایپوگرافی انجام دهیم؟

تایپوگرافی یا نویسه نگاری، هنر و تخصصی برای به نمایش درآوردن زبان است و یا هنر چینش حروف جهت زبان تصویری، توسعه خصوصیت عینی حروف و نزدیک کردن نوشته به زبان تصویر بیان می شود.

چیدمان حروف مشتمل بر حالت قلم، پوینت و فاصله خط می شود.

در دنیای امروزی وظیفه چاپ و طراحی پوسترها و تبلیغات را، تایپوگرافی ها عهده دار هستند.

تایپوگرافی چیست؟

در تعریف اینکه تایپوگرافی typography چیست باید گفت که برای این کار معانی و تعاریف متعددی وارد شده که در زیر نمونه ای از آنها را مشاهده می کنید:

  1. تایپوگرافی هنر برقراری ارتباط بدون کلام مابین حروف و فرم و فضایی است که بتوان به آن معنی داد.
  2. همان طور که از نامش پیدا است از دو کلمه تایپ و گرافی به وجود آمده و در حقیقت ترکیب نوشتاری و شکلی است بدین منظور که پیامی را به این شکل بیان می کند.
  3. تایپوگرافی به معنی جا به جایی حروف و خوانایی آنها در جهت نزدیک شدن به اصلیت بیشتر از سطر نویسی عامیانه یک متن.
  4. تایپوگرافی را می توان زبان عینی حروف تعریف کرد یا آن را مهارت نوشتن جملات که در عصر حاظر از پایه های گرافیک است و در ارتباط گیری معنی شناسی مخاطبان موثر است، تعریف کرد.

از ترکیب چهار تعریف بالا می توان گفت که تایپوگرافی تخصصی است که در آن فرد طراح تلاش می کند تا از طریق تغییر جز به جز متن مانند سایز، فاصله بین حروف، شکل نوشتاری حروف، فاصله مابین خطوط، چگونگی پاراگراف بندی و مواردی از این قبیل زبانی را برای بیان عبارتی به صورت تصویری و بصری خلق کند.

فعالیت‌های هنری مانند ساخت تیتراژ، طراحی گرافیک، طراحی و ساخت کتاب های کمیک و طراحی چند رسانه ای از جمله مواردی است که برای ساختن آنها از تایپوگرافی استفاده می شود. اما با این حال طراح می تواند از دست خود نیز برای ساخت تایپوگرافی هم استفاده کند.

تایپوگرافی به طور کلی یعنی کار با تایپ و نوشته در یک کار گرافیکی.

تاریخچه تایپوگرافی در ایران

تایپوگرافی چیست
نمونه کار تایپوگرافی از صداقت جباری. صداقت جباری متولد سال ۱۳۴۰، اردبیل خوشنویس و طراح گرافیک معاصر اهل ایران است.

تایپوگرافی اما متعلق به دهه های گذشته نیست و اولین تایپوگرافی ایرانی توسط شخصی به نام قباد شیوا در قالب پوستر جشن هنر شیراز می باشد. در دو دهه آخر ۸۰ و ۹۰ خورشیدی، عامه مردم با کلیت این هنر جذاب و اجزای آن بیشتر آشنا شدند.

کشور ایران تاریخچه قدیمی در حوزه به کارگیری خط “کالیوگرافی دارد. هنرمندان ایرانی در طی صدها سال ثابت کردند که به خوبی هنر خط و حروف را درک کردند و خوب می دانند که برای زیبایی چگونه باید از آن استفاده کرد. هنر تایپوگرافی در ایران نوع نگرش نسبت به حروف چینی براساس تاریخچه بی انتهای خوشنویسی ایرانی و نفوذ مکاتبی با بینش نو بوده است. هنرمندان این عرصه در ایران عبارتند از: استاد رضا عابدینی، فرهاد فزونی و پیشکسوت هایی همچون قباد شیوا.

لوگوی «فیلم» نمونه کاری از ابراهیم حقیقی. ابراهیم حقیقی طراح گرافیک، عکاس و مدیر هنری ایرانی متولد ۱۳ مهر سال ۱۳۲۸ در تهران است.

اغلب کسانی که در حوزه گرافیک مشغول به کار هستند، از تاثیرات تایپوگرافی در سلوک و فرهنگ ایرانیان به خوبی آگاه هستند. رابطه میان تایپ و تصویر در سال های اخیر بسیار پررنگ تر از قبل شده است. در این راستا افرادی سعی در تخریب حروف کرده و از سویی دیگر افرادی هم بودند که تلاش خود را برای شناختن تکنیک شناسی شخصی به کار بستند. هر دو سال یکبار یک رخداد بین المللی گرافیک در تهران برگزار می شود که در میان علاقمندان گرافیک رویدادی مهم محسوب می شود. در حاشیه نهمین دوره از این رویداد، اجلاس اختصاصی برای تایپوگرافی برگزار شد.

تعریفی که در ایران از تایپوگرافی می شود متفاوت است با آنچه در سایر کشورها معرفی می شود. در کشورهای غربی، این هنر را اثری تعریف می کنند که تنها از حروف تایپی در آن استفاده شده باشد. اما در ایران به دلیل بالا گرفتن توجه طراحان به تایپوگرافی و وجود آثار زیادی تحت این عنوان، مشاهده می کنیم که نمی توان به طور دقیق تعریف ایرانی تایپوگرافی را ارائه کرد.

در نمایشگاه های مختلف مشاهده می کنیم که آثار زیادی در کنار هم قرار می گیرند تا اثری تحت عنوان تایپوگرافی شکل بگیرد. از نمونه این آثار می توان: حروف تایپ شده، حروف نگارش شده با دست و… و یا در کنار تصویر را نام برد که همه موارد ذکر شده در کشورهای دارای سبک تعاریف مستقلی دارند، اما با این حال شاید توانست از این آثار به تعریفی که تایپوگرافی را شرح دهد رسید.

چگونگی انجام تایپوگرافی

تایپوگرافی چیست
نمونه کار تایپوگرافی از رضا عابدینی. رضا عابدینی متولد سال ۱۳۴۶، تهران طراح گرافیک و مدیر هنری معاصر ایرانی است.

در ابتدا اطلاعاتی که باید به بیننده این اثر انتقال داده شود به فونت تبدیل و تایپ می شود. در ادامه مجموعه فونت ها انتخاب و با تکنیک هایی که ویژوال آرت نامیده می شوند با هنرهای تصویری و بصری، ترکیب می شود و در مرحله بعد به آن رنگ داده و فرم دهی می شود. بعد از آن با انتخاب رنگ، فرم، خمیدگی و بافت، چینش، کشش، ترکیب فونت ها و مجموعه فونت ها، اثری خلق می شود که برای تفهیم عبارتی به بیننده این اثر است و به آن اثر، الهام هنری گویند. پس از انجام مراحل بالا، دیگر فونت، کلمه و یا جمله را نمی توان تایپوگرافی دانست.

دیدگاه خود را بنویسید

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 11 =

دیدگاه‌ها

خدیجه دانش

با درود از نوشته خوب شما بهره بردم من دانش اموخته زبان و ادبیات پارسی در مقطع ارشد هستم و به نگارش ایرانی و پارسی دلبستگی دارم با سپاس از شما

سالار علی‌محمدی

درود به شما
موفق و موید باشید